دانلود موسیقی کلاسیک

در این پست آثاری برای پیانو از امانوئل شابریه آهنگساز فرانسوی

با هنرمندی خانم مارسل می یر می شنوید

لطفاً جهت دانلود به ادامه مطلب بروید

 


برچسب‌ها: دانلود موسیقی کلاسیک, دانلود آهنگ کلاسیک, دانلود موزیک کلاسیک, دانلود موسیقی بی کلام
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم شهریور 1393ساعت 18:44  توسط محمد | 

 

با سلام

در اين پست آلبومی از آهنگساز مدرن فرانسه هانری دوتيلو قرار دادم

كه اميدوارم لذت ببريد

 

لطفاً جهت دانلود به ادامه مطلب برويد

 

 


برچسب‌ها: دانلود موسیقی کلاسیک, دانلود آهنگ کلاسیک, دانلود موزیک کلاسیک, دانلود موسیقی بی کلام
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم شهریور 1393ساعت 2:52  توسط محمد | 

 

با سلام

در این پست کوارتت زهی شماره.1 و 2 به همراه پنج قطعه برای کوارتت زهی

در قالب آلبومی با اجرای گروه کوارتت آردیتی از آهنگساز مجارستانی گیورگی لیگتی

تقدیم شما شده است که امیدوارم لذت ببرید

 

لطفاً جهت دانلود به ادامه مطلب بروید

 


برچسب‌ها: دانلود موسیقی کلاسیک, دانلود آهنگ کلاسیک, دانلود موزیک کلاسیک, دانلود موسیقی بی کلام
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم شهریور 1393ساعت 22:47  توسط محمد | 

ریتم و فرم

ریتم و فرم از ۱۹۵۰ به این سو دستخوش برخی از شدیدترین دگرگونی‌ها بوده‌اند. در دهه‌های پیشین سدهٔ بیستم، آهنگسازان اغلب از دگرگون ساختن وزن یا به‌کارگیری وزن‌هائی نامرسوم مانند 8^7 و 5^8 بهره می‌گرفتند. امروزه برخی از آهنگسازان مفهوم ضرب و وزن را یکسره کنار گذاشته‌اند. این ثمرهٔ طبیعی موسیقی الکترونیک است که برای هماهنگ ساختن نوازندگان دیگر نیازی به مفهوم ضرب ندارد. در موسیقی غیرالکترونیک نیز آهنگساز ممکن است کشش زمانی نت‌ها را نه بر مبنای ضرب، که به‌طور مطلق بر حسب ثانیه معین کند. در برخی از آثار متأخر، ممکن است همزمان چندین سرعت اجرائی وجود داشته باشد.

امروزه بیش از هر زمان دیگر، اثر موسیقائی از قوانین ذاتی خود پیروی می‌کند، و فرم آن نیز از مواد موسیقائی آن سرچشمه می‌گیرد. دیگر بسیاری از آهنگسازان در قالب فرم‌هائی سنتی مانند A B A، فرم سونات یا روندو به آفرینش موسیقی نمی‌پردازند. در واقع، در آثار آنان فرم می‌تواند بر اثر تکرار اندک یا نامشهود مواد موسیقائی پدیدار شود.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم شهریور 1393ساعت 9:50  توسط محمد | 

آمیزه واسطه‌های بیانی

موسیقی الکترونیک اغلب همراه با جلوه‌های متناسب بصری مانند نمایش اسلاید، فیلم، نورپردازی، حالت‌ها و حرکت‌های نمایشی عرضه می‌شود. پوئم الکترونیک وارز نمونه‌ای از این آمیختگی واسطه‌های بیانی و آمیزه‌ای از صداهای الکترونیک و تصاویر تابیده بر دیوارها است. آثار چندواسطه‌ای محدود به موسیقی الکترونیک نیستند. لازمهٔ موسیقی تصادفی و دیگر گونه‌های جدید موسیقی گاه این است که اجراء‌کنندگان علاوه بر پدید آوردن اصوات در مقام بازیگر نیز عمل کنند که نمونهٔ آن آوای دیرینهٔ کودکان (۱۹۷۰) ساختهٔ جورج کرامب است. به‌طور عام، منظور از آمیختن واسطه‌های بیانی شکستن جو رسمی حاکم بر کنسرت سنتی و نزدیک‌تر ساختن آهنگساز و مخاطب است.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم شهریور 1393ساعت 9:50  توسط محمد | 

رهائی اصوات

امروزه آهنگسازان بیش از هر زمان گسترهٔ متنوع اصوات، از آن میان بسیاری از اصوات را که زمانی سر و صداهای نامطلوب شمرده می‌شدند، به‌کار می‌گیرند. آهنگسازان به دستاوردی رسیده‌اند که ادگاو وارز آن را ”رهائی اصوات ... حق آفرینش موسیقی با تمام صداها از هر گونه‌ای که باشند ...“ نامیده است. موسیقی الکترونیک می‌تواند دربرگیرندهٔ صداهای محیط، مانند رعد، یا سوت‌ها و صداهای لرزانی باشند که به‌وسیلهٔ مولدهای الکترونیک پدید آمده‌اند. اما امکان دیگری نیز برای آهنگساز وجود دارد و آن استخراج صداهائی بدیع از آوای انسانی و سازهای غیرالکترونیک است. از آوازخوانان خواسته می‌شود تا با جیغ، نجوا، خنده، ناله، عطسه، سرفه، سوت و سَق زدن در اجراء موسیقی مشارکت کنند. آنها ممکن است به‌جای واژه‌ها به‌ ادای حروف صدادار بپردازند. آهنگساز گاه کلام آوازی اثرش را فقط به‌صورت مجموعه‌ای از صداها ترتیب می‌دهد و تلاشی نمی‌کند تا معنای واژه‌ها را برای شنونده‌ روشن کند.

همنوازان موسیقی نو (The New Music Consort) در اغلب آثار متأخر/ سازهای کوبه‌ای کاربردی خیال‌پردازانه یافته‌اند.

نوازندگان سازهای بادی و زهی بر بدنهٔ سازهاشان ضربه می‌زنند، پنجه می‌کشند و آن را می‌سایند. نوازندهٔ ساز بادی چوبی یا بادی برنجی نیز ممکن است هنگام نواختن، با ادای صدائی گُنگ - با دهان یا گلو - همزمان صداهائی با دو زیر و بم متفاوت پدید آورد. نوازندهٔ فلوت بدون آنکه نتی بنوازد بر شستی‌های ساز ضربه می‌زند؛ پیانیست با دست بردن در جعبهٔ ساز بر سیمی زخمه می‌زند و سپس بر آن ناخن می‌کشد و صدائی لغزان پدید می‌آورد. آهنگساز ممکن است برای فهماندن منظور خود به اجرا‌کنندگان، نظام نت‌نگاری جدیدی ابداع کند زیرا در نت‌نگاری عادی برای نمایاندن بسیاری از صداهای غیرموسیقائی نشانه‌ای پیش‌بینی نشده است. پارتیتور آثار نو دارای نمودارهای هندسی، نمادها، شکل‌هائی تازه برای نت‌ها و شیوه‌های بدیع آرایشی نیستند که صداهائی نامعمول ابداع می‌کند. نوازندگان نیز خود اغلب توانائی‌های تازهٔ ساز خود را کشف می‌کنند. بسیاری از آثار مدرن، از یافته‌های نوازندگان نوگرا الهام گرفته‌اند.

توانائی‌های اجرائی سازهای کوبه‌ای بیش از سازهای دیگر توسعه یافته و آزموده شده است. در ارکستراسیون بسیاری از آثار متأخر، شمار سازهای کوبه‌ای از زهی‌ها، بادی‌های چوبی و بادی‌های برنجی بیشتر است. سازهای کوبه‌ای متداول با انواع تازه‌ای از کوبه‌های شیشه‌ای، فلزی، چوبی و پارچه‌ای نواخته‌ می‌شوند. و سازهائی نامتعارف مانند تام - تام، بونگو (bongo)، تازیانه (slapstick)، ماراکاس (maracas)، گوییرو و ویبرافون امروزه کاربرد فراوان یافته‌اند.

پارتیتور آثار نو اغلب دارای نت‌هائی با شکل‌های نو، نمادهای تازه و شیوه‌های بدیع آرایش نت‌ها است. صفحه‌ای از پارتیتور آوای دیرینهٔ کودکان اثر جورج کرامب.

 

در تلاش برای یافتن صداهای بدیع و نو از ریزپرده‌‌ها (Krzysztof Penderecki)، فاصله‌های کوچک‌تر از نیم‌پرده، نیز استفاده‌ای فزاینده شده است. فاصله‌های کوچک‌تر از نیم‌پرده، مانند ربع پرده، از دیرباز در موسیقی غیرغربی به‌کار می‌رفته‌اند اما فقط در سال‌های اخیر به دستمایه‌ای مهم برای آهنگسازان غربی بدل شده‌اند. سازهای الکترونیک محرک این گرایش بوده‌اند، زیرا این سازها محدود به گام‌های موسوم نیستند و اجراء آثاری شامل ریزپرده‌ها به‌وسیلهٔ آنها، نوازندگان سازهای معمول را از تمرین بر شیوهٔ ناآشنای نواختن این فاصله‌ها معاف می‌کند.

آهنگسازانی مانند کرژیستف پندرسکی (Krzysztof Penderecki)، (متولد ۱۹۳۳) آفرینندهٔ صداهائی هستند که به سبب خوشه‌های صوتی - آکوردهائی با نت‌هائی به فاصلهٔ پرده یا نیم پرده - به صداهای الکترونیک شباهت دارند. در خوشهٔ صوتی، بر خلاف آکوردهای سنتی، صداها را جداگانه نمی‌توان شنید و فقط یک توده، بلوک یا باند صوتی به گوش می‌رسد. آهنگساز می‌تواند با پهن یا باریک کردن این باند و یا افزایش و کاهش فشردگی صداها در آن، حسی از نمو و دگرگونی پدید آورد.

سمت و سوی پخش صدا - چگونگی انتشار صدا در فضا - اهمیتی بی‌سابقه یافته است. بلندگوها یا سازها ممکن است در دو سوی متقابل انتهاء صحنه در بالکن‌هائی قرار گیرند یا در پشت و دو طرف تالار موسیقی جا داده شوند. در آثار الکترونیک مانند پوئم الکترونیک (۱۹۸۵) ساختهٔ ادگار وارز در آثاری غیرالکترونیک مانند دوبل کنسرتو برای کلاوسن و پیانو با همراهی دو ارکستر مجلسی (۱۹۶۱) ساختهٔ الیوت‌کارتر (Elliott Carter)، صداها به گذری تدریجی در فضا - از یک بلندگو یا نوازنده به دیگری - واداشته شده‌اند.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم شهریور 1393ساعت 9:49  توسط محمد | 

موسیقی الکترونیک

از زمان توسعه و تکامل نوار استودئی، سینتی‌سایزر و کامپیوتر در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، آهنگسازان از امکانات بالقوهٔ نامحدودی برای پدید آوردن و مهار صداها برخوردار شدند. موسیقی الکترونیک از همان گستردگی و تنوع موسیقی غیرالکترونیک برخوردار است. طیف آثار الکترونیک، موسیقی راک، موسیقی تصادفی و آثار سریال را در خود گنجانده است.

سازها و ابراز الکترونیک این امکان را برای آهنگساز فراهم آورده‌اند تا رنگ صوتی، کشش، دینامیک و زیر و بم صداها را با دقتی بی‌سابقه مهار کند. آهنگساز دیگر محدود به استفاده از اجراء‌کننده نیست. نخستین‌بار است که آهنگسازان می‌توانند بی‌اسطه در مقولهٔ کارشان - صوت - به‌کار پردازند. دیگر به میانجی‌ها، یعنی اجراء‌کنندگان نیازی نیست (۱). نوار استودیوئی یک اثر موسیقی، به‌خودی خود اثری موسیقائی است. به این ترتیب، تنها و فقط آهنگساز است که مسئول تحقق دگرگونی‌های ظریف ریتم، رنگ‌آمیزی و دینامیک است؛ این کار زمانی به اجراء‌کننده واگذار می‌شد.

(۱) . منظور آن است که دیگر مانند گذشته برای اجراء موسیقی الزامی به وجود نوازنده نیست و این را به‌طور عام نباید به‌معنای حذف نقش و اهمیت نوازنده دانست - م.

بسیاری از آهنگسازان برای ”انسانی ساختن“ موسیقی الکترونیک، نیاز به درآمیختن آن را با موسیقی اجراء‌کنندگان زنده حس می‌کنند. این کار، می‌تواند به روش‌هائی گوناگون انجام شود. برخی قطعه‌ها از یک یا چند نوازنده همراه با صداهای ضبط‌شده در استودیو بهره می‌گیرند. صداهای ضبط‌شده ممکن است صداهای الکترونیکی، انواع سروصدا و یا ضبط اجراء زندهٔ نوازندگان باشد. گاه نیز اجراءکنندگان ممکن است با اجراء دوئت میان خود و یا همنوازی با نسخه‌ای ضبط شده از اجراء خود که با روش‌های الکترونیکی پرورانده شده است سر و کار داشته باشند. آهنگسازان در ترکیب اجراء‌های زنده و صداهای ضبط‌شده با مسئله تطبیق زمانی (Synchronizing) صداهای اجراء زنده - که از اجرائی به اجراء دیگر تغییر می‌یابند - و صداهای تغییرناپذیر ضبط شده روبه‌رو هستند. در سال‌های اخیر، برخی از آهنگسازان با آفرینش آثاری تعاملی (interactive works) برای اجراکنندگان و کامپیوتر به این مسئله پرداخته‌اند. در این آثار، کامپیوتر توسط آهنگساز چنان برنامه‌ریزی می‌شود که بتواند به روش‌های موسیقائی خود را با اجراء زنده همخوان کند.

گروه دیگر از آثار الکترونیک آثاری هستند که در آنها سازهای رایج، سینتی سایزرهای دیجیتال و نمونه‌سازها (samplers) در اجراء ”زنده“ به‌کار گرفته می‌شود. علاوه بر این، صدای سازهای معمول نیز ممکن است از راه شبیه‌سازی و تقویت به‌وسیلهٔ آمپلی‌فایر کیفیتی ”هیجان‌انگیز“ بیابند. استفادهٔ آهنگسازان از پیانو و ویولون ”الکتریکی“ نمونهٔ چنین کاری است.

موسیقی الکترونیک نه فقط به خودی خود که از نظر تأثیر بر تفکر موسیقائی نیز اهمیت دارد. سازهای الکترونیک تداعی‌کنندهٔ صداهائی نو و شکل‌هائی تازه از ساختار ریتمیک هستند. میلتن بَبیت می‌گوید: ”امکانات موسیقی الکترونیک، مرزها و محدودیت‌هائی را به ما نشان داده است که پیش از این درک نشده بودند - محدودیت‌هائی رمزآمیز مانند محدودهٔ شنوائی انسان، محدودیت او در اندیشیدن به مفاهیم و ادراک. در بسیاری موارد کیفیت‌هائی خاص را در نظر داریم اما پی‌ می‌بریم که گوش انسان توانائی تشخیص آنها را ندارد ... دلیل به‌سادگی آن است که ارگانیسم انسان نمی‌تواند با سرعت کافی واکنش نشان دهد، نمی‌تواند صداها را با همان سرعت و دقتی که سینتی‌سایزر پدید می‌آورد یا بلندگو بازآفرینی می‌کند دریافته و از یکدیگر تفکیک کند“.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم شهریور 1393ساعت 9:43  توسط محمد | 

نقل

از سال‌های میانی دههٔ ۱۹۶۰ به بعد، بسیاری از آهنگسازان به آفرینش آثاری پرداختند که در آنها از نقل آثار قدیمی‌تر، به‌طور معمول آثار کم‌وبیش آشنای سده‌های هجدهم، نوزدهم و بیستم، استفاده‌ای گسترده و تعمدی شده بود. موسیقی نقلی نیز مانند موسیقی مینیمالیستی اغلب نمایانگر گسستی آگاهانه از سریالیسم و نیز تلاش برای نزدیک‌تر ساختن آهنگساز و شنونده است. مواد موسیقائی نقل‌شده در اینگونه آثار، به‌طور معمول یا معنائی نمادین دارند و یا دگرگون‌شده، تغییر و تبدیل یافته و در کنار مواد موسیقائی دیگر قرار گرفته‌اند. برای نمونه، در موومان‌های اول و آخر کنسرتو گروسو ۱۹۸۵، که به بررسی آن خواهیم پرداخت، اِلن‌تاف زوبیلیخ قسمت‌هائی از یک سونات هندل را با پاساژهائی که خود ساخته کنار هم چیده است. در سینفونیا (۱۹۶۸) اثری برای آوازخوانان و ارکستر ساختهٔ لوچیانو بریو (Luciano Berio)، (متولد ۱۹۲۵) آهنگساز ایتالیائی، بخش سوم بر اسکرتسوی سنفونی دوم مالر مبتنی است؛ بریو بر این تِم نقلی تکه‌هائی از موسیقی باخ، دُبوسی، راول، برلیوز، شونبرگ و دیگر آهنگسازان را افزوده و کولاژی موسیقائی آفریده است. آهنگسازان از دههٔ ۱۹۶۰ به بعد، مانند آیوز در اوایل سدهٔ بیستم، اغلب به ‌کنار هم چیدن مواد موسیقائی ناهمگون پرداختند. جورج کرامب (George Crumb)، (متولد ۱۹۲۹) آهنگساز آمریکائی دربارهٔ نگارش سیکل آوازی خود به‌نام آوای دیرینهٔ کودکان (Ancient Voices of Children) که به بررسی آن خواهیم پرداخت - چنین توضیح می‌دهد: ”از اشتیاقم برای آمیختن عناصر گوناگون با سبک‌هائی نامربوط آگاه بودم، ... تداعی موسیقی فلامنکو (Flamenco: سبکی در موسیقی و رقص اسپانیائی که بسیار ریتمیک و بداهه‌پردازانه است -م) همراه با نقلی باروک ... با یادآوری موسیقی مالر در کنار بارقه‌ای از موسیقی شرق“.

آهنگسازان مدرن گاه فقط به ثقل موسیقی آهنگسازان پیشین بسنده نکرده و سبک آنان را نیز تقلید می‌کنند. در کوارتت زهی شمارهٔ ۳ (۱۹۷۲) ساختهٔ آهنگساز آمریکای جورج راشبرگ (George Rochberg)، (متولد ۱۹۱۸)، بخش‌هائی آتونال و پاساژهائی به سبک بتهوون و مالر آمده است. در برخی از آثار متأخر در کنار بهره‌گیری از نقل موسیقائی، بازگشت به نظام تونال نیز دیده می‌شود. برخی از این آثار سراسر تونال، و برخی دیگر در اساس آتونال اما در بردارندهٔ توالی‌هائی سنتی از آکوردها هستند که این حسی گذرا از ثبات هارمونیک فراهم می‌آورد. تونالیته برای آهنگسازان نظام دوازده صوتی می‌تواند گزینه‌ای ”نو“ و جذاب باشد. آهنگساز آمریکائی دیوید دِل تِدیچی (David Del Tredici)، (متولد ۱۹۳۷) چنین می‌گوید: ”تونالیته برای من کشفی به‌واقع مبهوت‌کننده بود. من در حال‌وهوائی بارآمده بودم که در آن فقط دیسونانس و آتونالیته برای آهنگساز پذیرفتنی بود. اکنو تونالیته برایم هیجان‌انگیز است“.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم شهریور 1393ساعت 9:42  توسط محمد | 

موسیقی مینیمالیستی

سال‌های میانی دههٔ ۱۹۶۰ نظاره‌گر توسعهٔ نهضتی هنری بود که مینیمالیسم نام گرفت. این نهضت تا اندازه‌ای به منزلهٔ واکنش در برابر پیچیدگی سریالیسم و بی‌نظمی موسیقی شانسی بود. ویژگی موسیقی مینیمالیستی ضرب یکنواخت، تونالیتهٔ واضح و تکرار بی‌وقفهٔ الگوهای کوتاه ملودیک است. گرایش دینامیک، بافت و هارمونی در این موسیقی آن است که تا مدتی کم‌وبیش طولانی ثابت مانده و از این راه تأثیری خلسه‌گونه یا هیپنوتیسم‌کننده بیافریند. آهنگسازان پیشرو مینیمالیست مانند تری‌رایلی (Terry Riley)، (متولد ۱۹۳۵)، استیورایک (Steve Reich)، (متولد ۱۹۳۶)، فیلیپ گلس (Philip Glass)، (متولد ۱۹۳۷) و جان ادمز (John Adams)، (متولد ۱۹۴۷) به‌گونه‌ای ژرف از تفکر غیرغربی تأثیر پذیرفته‌اند؛ بسیاری از این آهنگسازان به مطالعهٔ موسیقی آفریقا، هند و بالی پرداخته‌اند. موسیقی مینیمالیستی از همان اقلیمی سربرآورد که هنر مینیمالیستی از آن سرچشمه گرفت؛ هنری که شاخص آن فرم‌های ساده، شفافیت و پوشیده‌گوئی است. در واقع، موسیقیدانان مینیمالیست دههٔ ۱۹۶۰ بیشتر توسط نقاشان و پیکره‌سازان درک شدند تا از سوی هم‌قطاران آهنگسازشان. فیلیپ گلس می‌گوید: ”بیشتر جذب هنرمندان تجسمی می‌شوم، زیرا آنها از موسیقیدانان پذیراتر هستند، و دوست دارم آثارشان را ببینم“.

آهنگسازان مینیمالیست، به‌طور عام، تلاش کرده‌اند تا حلقهٔ شنوندگان آثارشان را هر چه گسترده‌تر سازند. استیورایک می‌نویسد: ”واکنش ساده و بی‌تکلف عامه، مهم‌ترین پشتوانهٔ من است ... کار من، و کارهای گلس و رایلی مانند دمیدن هوائی تازه در جهان نو موسیقی است... احساسی بسیار سلامت‌بخش: احساس پس کشیدن از موقعیتی متروک و منزوی و رو آوردن به بستر اصلی جریان موسیقی“ رایک و رایلی هر دو گروه‌های همنوازی در اختیار داشتند که در تالارهای موسیقی و باشگاه‌های راک آثارشان را اجراء می‌کردند. در ۱۹۷۶ با اجراء موفق اثری از رایک به‌نام موسیقی برای ۱۸ نوازنده (Music for 18 Musician) در تاون‌ هال (Town Hall) نیویورک و اپرای آینشتاین در ساحل (Einstein on the Beach) ساخته گلس در نیویورک (با همکاری رابرت ویلسن (Robert Wilson)، نمایشنامه‌نویس و کارگردان) که تا آخرین بلیت اجرایش در اپرای متروپولیتن به فروش رسید، نقطهٔ عطفی مهم در پذیرش همگانی موسیقی مینیمالیستی پدید آمد. پس از سال‌های نخست دههٔ ۱۹۷۰، هارمونی، رنگ‌آمیزی و بافت موسیقی مینیمالیستی غنائی فزآینده یافت که نمونه‌ای از آن را در اپرای نیکسون در چین (Nixon in China) ساختهٔ ادمز خواهیم دید.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم شهریور 1393ساعت 9:41  توسط محمد | 

توسعهٔ نظام دوازده صوتی: سریالیسم

در واپسین سال‌های دههٔ ۱۹۴۰ و آغاز دههٔ ۱۹۵۰ تکنیک‌های نظام دوازده صوتی علاوه بر زیر و بم، در سامان بخشیدن به دیگر جنبه‌های موسیقی مانند ریتم، دینامیک و رنگ‌صوتی نیز به‌کار بسته شد. به یاد بیاورید که در موسیقی دوازده صوتی اولیه، این نظام نخست برای به نظم درآوردن ارتباط صداهای زیر و بم به‌کار گرفته می‌شد. تمام نت‌های زیر و بم یک اثر دوازده صوتی از یک ردیف صوتی یا سری استخراج می‌شد. پس از ۱۹۵۰، سری زمانی (متشکل از کشش‌های ریتمیک)، سری دینامیکی و سری رنگ صوتی نیز به‌عنوان ایده‌هائی منسجم‌کننده در اثر دوازده‌ صوتی به‌کار گرفته شدند. سری‌های ریتمیک یا دینامیکی نیز ممکن است مانند یک سری دوازده صدائی (متشکل از دوازده صدای متفاوت کروماتیک) دستمایهٔ کار آهنگساز شوند. به‌کارگیری سری‌ها، یا گروه‌های نظام‌یافتهٔ عنصرهای موسیقائی برای سامان بخشیدن به ابعاد گوناگون یک اثر موسیقائی تکنیکی است که سریالیسم نامیده می‌شود. میلتن بِبیت (Milton Babbitt)، (متولد ۱۹۱۶) در ایالات‌متحد، کارهاینتز اشتوکهاوزن (KarIheinz Stochausen)، (متولد ۱۹۲۸) در آلمان، اولیویه مسیان و پی‌یر بولز در فرانسه از مدافعان و مبلغان سریالیسم بوده‌اند. گرچه روش‌های این آهنگسازان به پیدایش موسیقی سراسر نظام‌یافته و مهار شده‌ای انجامیده اما کیفیت صوتی موسیقی آنها - در برخی موارد - ممکن است مغشوش و بی‌هدف به‌نظر آید. درک ارتباط‌های پیجیدهٔ نهفته در این آثار اغلب دشوار است.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم شهریور 1393ساعت 9:40  توسط محمد | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ

پیوندهای روزانه
آواهای ایرانی
والا موزيك
راديو باران
شب زنده ها
شب عاشقان
دلفروز
میرزا قلمدون
گلبانگ عشق
گلبانگ
دنیای دیجیتال و ارتباطات
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
شهریور 1393
مرداد 1393
تیر 1393
خرداد 1393
اردیبهشت 1393
فروردین 1393
اسفند 1392
بهمن 1392
دی 1392
آذر 1392
آبان 1392
مهر 1392
شهریور 1392
مرداد 1392
تیر 1392
آرشیو موضوعی
سبک و دوره های موسیقی
زندگی نامه آهنگسازان
نقد و بررسی آثار
ادبیات
برگزیده اثار موسیقی کلاسیک
تعاریف موسیقی
فرم های موسیقی
داستان های اپرا
لودویگ وان بتهوون
ولفگانگ آمادئوس موتسارت
آنتون بروکنر
الکساندر بورودین
الکساندر اسکریابین
یوهان سباستین باخ
فرانتس پیتر شوبرت
یوهانس برامس
فرانتس یوزف هایدن
فردریک شوپن
فرانتس لیست
فلیکس مندلسون
کلود آشیل دبوسی
موریس راول
پیوتر ایلیچ چایکوفسکی
آنتونیو ویوالدی
آنتونین دورژاک
گوستاو مالر
یان سیبلیوس
ادوارد گریگ
نیکولو پاگانینی
ایگور استراوینسکی
گئورگ فردریک هندل
آرنولد شونبرگ
پل دوکا
چارلز آیوز
رلف ون ويليامز
ساموئل باربر
ژورژ بیزه
ژاک افنباخ
یوهان اشتراوس
مدست موسورگسکی
نیکلای ریمسکی کورساکوف
بدریخ اسمتانا
سرگئی راخما نینوف
لئوش یاناچک
ماکس بروخ
کارل اورف
کارل نیلسن
ادوارد الگار
فردریک دلیوس
گوستاو هولست
ادوارد لالو
کامی سن سان
گابریل فوره
امانوئل شابریه
اریک ساتی
آلبرت روسل
اتورینو رسپیگی
پابلو د ساراسات
ایزاک آلبنیز
مانوئل د فایا
خواکین رودریگو
آنتون وبرن
آلبان برگ
بلا بارتوک
جورج انسكو
زولتان کدای
پرسی گرینجر
داریوس میلو
پل هیندمیت
فرانسیس پولانک
ویلیام والتون
جرج گرشوین
آرون کوپلند
آرام خاچاطوریان
سرگئی پروکوفی یف
دمیتری شاستاکویچ
الیویه مسیان
مایکل تيپت
بنجامین بریتن
هنری دوتيلو
گيورگی ليگتی
آروو پارت
هنريك گروتسکی
ریشارد واگنر
جوزپه وردی
ریشارد اشتراوس
سزار فرانک
روبرت شومان
هکتور برلیوز
لوئیجی بوکرینی
کارل فیلیپ امانوئل باخ
جیوانی باتیستا پرگولزی
دومنیکو اسکارلاتی
ژان فیلیپ رامو
گئورگ فیلیپ تلمان
تومازو جووانی آلبینونی
یوهان پاچلبل
فرانسوا ژوزف گوسک
ریکاردو درایگو
گیوم دو ماشو
گیوم دوفه
ژوسکن دپره
یاکوب اوبرخت
تاماس تالیس
جووانی پیر لوئیجی دا پالسترینا
ویلیام برد
توماس لوئيس د ويكتوريا
جيوانی گابريلی
کلائودیو مونتوردی
ژان باتیست لولی
دیتریش بوکستهوده
مارک آنتوان شارپانتیه
آرکانجلو کورلی
هاینریش ایگناتس فرانتس بیبر
فرانسوا کوپرن
هنری پرسل
جرمیا کلارک
فرانچسکو جمینیانی
کریستف ویلی بالد گلوک
دومنیکو چیماروزا
موتسیو کلمنتی
لوئیجی کروبینی
یوهان نپوموک هومل
لوئیس اشپور
شارل والنتن آلکان
هانری ویوتان
كارل ماريا فون وبر
ژول ماسنه
جوئاکینو روسینی
لئو دلیب
جاکومو پوچینی
فرانتس فون سوپه
سر ارثر سالیوان
فرانتس لهار
میخائیل گلینکا
میلی آلکسیوسچ بالاکیرف
آنتون روبینشتاین
آناتول لیادوف
سرگئی لیاپونوف
میخائیل ایپولیتوف ایوانوف
آنتون استپانوویچ آرنسکی
الکساندر گلازنوف
خنریک وینیافسکی
موریتس موشوکوفسکی
یوزف سوک
کارل گولدمارک
بوهوسلاف مارتینو
ارنو دونانی
ویکتور اولمان
الکساندر فون تسملینسکی
یوزف راینبرگر
هوگو وولف
ماکس رگر
فرانتس اشمیت
فریتس کرایسلر
کریستیان آئوگوست سیندینگ
جورج باترورث
پيتر وارلاك
سسیل شامیناد
فلیکس الکساندر گیلمان
هانری دوپارک
ونسان دندی
شارل ماری ویدور
ارنست شوسون
ادگار وارز
ایانیس کسناکیس
جان کیج
الیوت کارتر
جرج کرامب
فیلیپ گلاس
آلفرد اشنیتکه
لوچیانو پاواروتی
يوهانس اوكگم
پروتون
فروچو بوزونی
امیل والدتویفل
انریکه گرانادوس
ژاکوئین تورینا
موسيقی فيلم و سبك های ديگر
کلارا شومان
بوریس بلاچر
آگوستین باریوس
ويتولد لوتوسلافسكی
گائتانو دونیتستی
آمبرواز توما
وینچنتسو بلینی
ماریا کالاس
Elisabeth Schwarzkopf
Kathleen Battle
کارل هاینز اشتوکهاوزن
ادبيات كلاسيك
برچسب‌ها
دانلود موسیقی کلاسیک (142)
دانلود (99)
دانلود موسیقی (99)
دانلود آهنگ کلاسیک (47)
دانلود موزیک کلاسیک (47)
دانلود موسیقی بی کلام (46)
هنر موسیقی (23)
موسیقی (23)
موسیقی کلاسیک (23)
فرم های موسیقی (12)
تعاریف موسیقی (11)
اصطلاحات موسیقی (11)
دانلود برگزیده موسیقی کلاسیک (8)
دانلود موسیقی فیلم (1)
پیوندها
آپلود دات آی آر
آپلودکده
پرشین گیگ
سایت picofile
ترین بیت
ورزش 3
یاهو ایمیل
مدیافایر
نوستالژیک تی وی
ترجمه متن
آپلودباز
تابناک
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM